Η άρνηση σύναψης σύμβασης λόγω δυσμενούς διάκρισης εκ μέρους παρόχων αγαθών και υπηρεσιών στοιχειοθετεί, εν όψει και του ν. 4443/2016, μορφή καταχρηστικής άσκησης της αποφατικής συμβατικής ελευθερίας. Εν τούτοις, σε επίπεδο διεθνούς νομολογίας, πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ δέχονται ότι η εφαρμογή της νομοθεσίας σχετικά με την απαγόρευση των διακρίσεων σε χώρους παροχής αγαθών και υπηρεσιών στο ευρύ κοινό (public accommodations) είναι ενίοτε αντισυνταγματική, διότι ενδέχεται να παραβιάζει την ελευθερία της έκφρασης ορισμένων επιχειρηματιών, ιδίως θρησκευόντων, οι οποίοι δεν επιθυμούν να εκφράσουν μέσω της παροχής τους ένα μήνυμα επιδοκιμασίας για ορισμένες αντίθετες με τα πιστεύω τους επιλογές ζωής των υποψήφιων αντισυμβαλλομένων τους. Στην μελέτη υποστηρίζεται ότι η νομολογία αυτή είναι προβληματική, καθότι παραβλέπει, μεταξύ άλλων, τον ουδέτερο χαρακτήρα των κρίσιμων συναφών ρυθμίσεων.
Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library