Η παθογένεια της επιχειρούμενης από μη κύριο μεταβιβαστικής δικαιοπραξίας ακινήτου – Νομική φύση και θεραπεία

Στην μελέτη εξετάζονται οι έννομες συνέπειες που επέρχονται όταν τρίτο πρόσωπο επιχειρήσει ανεπιτυχώς να μεταβιβάσει την κυριότητα αλλότριου ακινήτου. Η αναμφίβολη μη δεσμευτικότητα της εν λόγω μεταβιβαστικής δικαιοπραξίας για τον πραγματικό κύριο μπορεί να χαρακτηριστεί ειδικότερα είτε ως ακυρότητα, εφόσον το άρθρο 1033 ΑΚ αντιμετωπιστεί ως χειραφετημένο πραγματικό έναντι της ΑΚ 239, είτε ως μετέωρη ισχύς, εφόσον η παρά μη κυρίου απόπειρα μετάθεσης της κυριότητας θεωρηθεί ως απλή υποπερίπτωση διάθεσης παρά μη δικαιούχου. Καταδεικνύεται ότι πρωτεύουσα σημασία δεν έχει εν τέλει ο ακριβής δογματικός προσδιορισμός του είδους της ανίσχυρης δικαιοπραξίας που σηματοδοτεί η έλλειψη κυριότητας στο πρόσωπο του μεταβιβάζοντος, αλλά τα πιθανά μέσα ίασης του ελαττώματος, με ή χωρίς την σύμπραξη του αληθούς κυρίου. Υπέρ του συμπεράσματος αυτού συνηγορεί, μεταξύ άλλων, και η εγγενής ανοιχτότητα της τυπολογίας αλλά και των εργαλείων θεραπείας των ελαττωματικών δικαιοπραξιών κατά τον Αστικό Κώδικα.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.