Αποζημίωση λόγω χρήσεως οικογενειακής στέγης κοινής κυριότητας μετά το διαζύγιο

Η αξίωση αποζημίωσης χρήσης της οικογενειακής στέγης, αφενός κατά τη διάρκεια της διάστασης και αφετέρου κατόπιν της λύσεως ή της ακυρώσεως του γάμου ή του συμφώνου συμβιώσεως ή της λύσεως της ελεύθερης ενώσεως, ήτοι ανεξάρτητα από την ειδικότερη νομική θεμελίωσή της, διαπνέεται από τη θεμελιώδη δικαιοηθική αρχή της επιείκειας, όπως επιτάσσουν η διαμορφωθείσα μεταξύ των συζύγων ή των συντρόφων κοινότητα βίου και η ανάγκη εξυπηρετήσεως του συμφέροντος των τέκνων τους, οι οποίες συνιστούν τις rationes legis του άρθρου 1393 ΑΚ. Η εν λόγω τελολογία πρέπει να συνεκτιμάται κατά την ερμηνεία και των λοιπών ρυθμίσεων που διέπουν την ως άνω αξίωση. Η τελευταία παρουσιάζει, μάλιστα, διαύλους αλληλεπιδράσεως και με την αξίωση διατροφής.

Δείτε περισσότερα εδώ.