Αποδυνάμωση της διεκδικητικής αγωγής του ελληνικού δημοσίου και χρησικτησία από τον υπέρ ου η αποδυνάμωση

Η αποδυνάμωση της διεκδικητικής αγωγής οδηγεί στην απόρριψή της, όχι όμως στην απόσβεση του δικαιώματος της κυριότητας, ούτε, πολύ περισσότερο, στην κτήση της κυριότητας από τον υπέρ ου η αποδυνάμωση. Η κτήση της κυριότητας συντελείται συνήθως με τις προϋποθέσεις της χρησικτησίας, ιδίως της έκτακτης. Στην περίπτωση όμως των ακινήτων του ελληνικού δημοσίου, ενώ εφαρμόζεται ο θεσμός της αποδυνάμωσης, φαίνεται να εμποδίζεται η κτήση της κυριότητας από τον υπέρ ου η αποδυνάμωση συνεπεία της εξαιρέσεώς τους από τη χρησικτησία. Αυτό δημιουργεί αντινομία, εφόσον οδηγεί σε μια μη ανεκτή από το δίκαιο διηνεκή διάσπαση κυριότητας και νομής. Στη γνωμοδότηση επιχειρείται η εναρμόνιση των δύο θεσμών (αποδυνάμωσης και χρησικτησίας), έτσι ώστε, όταν επιτρέπεται η αποδυνάμωση, να είναι δυνατή και η χρησικτησία, αλλά και αντιστρόφως, όταν δεν είναι δυνατή η χρησικτησία, οι συνέπειες της αποδυνάμωσης να περιορίζονται στην αποζημίωση του υπέρ ου.

Δείτε περισσότερα εδώ.