Η μελέτη δεν αναφέρεται μόνο στο ζήτημα της αποποίησης κληρονομιάς που έχει επαχθεί σε ανήλικο, το οποίο ρυθμίζεται με τη νέα διάταξη του άρθρ. 35 του ν. 4786/2021, αλλά καλύπτει όλες τις περιπτώσεις αποποίησης κληρονομιάς που έχει επαχθεί σε πρόσωπο ανίκανο ή περιορισμένα ικανό προς δικαιοπραξία. Για όλες αυτές τις περιπτώσεις ερευνώνται αφενός μεν το ζήτημα αν ο ανίκανος μπορεί να αποδεχθεί ή να αποποιηθεί την κληρονομιά αυτοπροσώπως ή διά του νομίμου αντιπροσώπου του, αφετέρου δε η νομική κατάσταση που δημιουργείται μετά την αποδοχή μιας τέτοιας κληρονομιάς, δηλ. ζητήματα ιδίως σχετικά με το ευεργέτημα της απογραφής, τη σύνταξη απογραφής της κληρονομιάς, την εξουσία διαχείρισης αυτής και τη δυνατότητα ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής της κληρονομιάς λόγω νομικής πλάνης. Από την έρευνα προκύπτει ότι το σύστημα των διατάξεων του ΑΚ περί αποδοχής και αποποίησης της κληρονομιάς παρουσιάζει κενά ως προς την προστασία του ανίκανου κληρονόμου από τον κίνδυνο να ευθύνεται για τα κληρονομικά χρέη και με τη δική του περιουσία, καθώς επίσης και ότι η νέα διάταξη καλύπτει αυτά τα κενά στην περίπτωση ανήλικου κληρονόμου.
Δείτε περισσότερα εδώ.