Κύριοι διάδικοι και προσθέτως παρεμβαίνοντες στην πολιτική δίκη

Σε αντίθεση με τα δίκαια της ηπειρωτικής Ευρώπης, το αγγλικό δίκαιο δεν διακρίνει μεταξύ «κύριων» και «βοηθητικών» διαδίκων, αλλά αντιμετωπίζει ισότιμα όλους τους συμμετέχοντες στη δίκη, απονέμοντάς τους τις ίδιες διαδικαστικές εξουσίες. Αφορμώμενη από τη συγκριτική αυτή παρατήρηση, η προκείμενη μελέτη ερευνά αν η αυστηρή διάκριση μεταξύ διαδίκων και τρίτων, στη βάση της οποίας είναι δομημένη η ελληνική πολιτική δίκη, ενδεχομένως επισκιάζει υπαρκτά σημεία σύγκλισης μεταξύ των δύο διαδικαστικών θέσεων. Προς το σκοπό αυτό επιχειρείται μια σύγκριση των διαδικαστικών προϋποθέσεων της νομιμοποίησης και του εννόμου συμφέροντος, οι οποίες συμπληρώνουν τις τυπικές έννοιες «διάδικος» και «τρίτος», υποδεικνύοντας αντιστοίχως τους ορθούς διαδίκους και τους ορθούς παρεμβαίνοντες. Σε σχέση, ειδικότερα, με το θεσμό της απλής πρόσθετης παρέμβασης, η μελέτη αντιτάσσεται στην κρατούσα άποψη, κατά την οποία το έννομο συμφέρον του παρεμβαίνοντος θεμελιώνεται στις αντανακλαστικές συνέπειες της εκδοθησόμενης απόφασης.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.