Περί της σχέσεως της Συμβάσεως της Νέας Υόρκης με το εσωτερικό ελληνικό δίκαιο με αφορμή το παράδειγμα του κωλύματος της υπέρβασης εξουσίας – Eν ταυτώ μια πρόταση για μια επιβεβλημένη νομοθετική μεταβολή

Η μελέτη πραγματεύεται την σχέση μεταξύ της Σύμβασης της Νέας Υόρκης για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων και του εσωτερικού ελληνικού δικαίου, ιδίως δε του άρθρου 903 ΚΠολΔ. Με αναγωγή στα διεθνώς κρατούντα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου VII(1) ΣυμβΝΥ καταδεικνύει ότι είναι εσφαλμένη η άποψη που κρατεί στην ελληνική θεωρία και νομολογία (και αποδίδει και την αφετηρία του ιστορικού νομοθέτη του ν. 5016/2023), σύμφωνα με την οποία η ΣυμβΝΥ έχει (ολικώς ή μερικώς) καταργητική επενέργεια επί των διατάξεων του εσωτερικού ελληνικού δικαίου στη βάση της αρχής lex superior derogat legi inferiori. Καταδεικνύει επίσης την ασυνέπεια της θέσης αυτής προς την κρατούσα άποψη περί της in toto εφαρμογής, αυτοτελώς, είτε της ΣυμβΝΥ, είτε των διατάξεων του ΚΠολΔ. Ο συγγραφέας εισηγείται ότι και παρ’ ημίν πρέπει να ισχύσει ό,τι γίνεται δεκτό διεθνώς στο πλαίσιο της ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου VII(1) ΣυμβΝΥ, ήτοι η πλέον απλή ερμηνευτική εκδοχή, σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης την εξετάζει υπό το πρίσμα των διατάξεων τόσο της ΣυμβΝΥ όσο και του ΚΠολΔ, εφαρμοζόμενων αυτοτελώς και in toto.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library