Η μελέτη ασχολείται με το ζήτημα της «ακυρότητας ως προς την ουσιαστική ισχύ» μίας συμφωνίας παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας, σύμφωνα με το άρθρο 25 § 1 εδ. 1 του Κανονισμού 1215/2012. Περαιτέρω, αναλύεται το ζήτημα του κύρους των ασύμμετρων ρητρών παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας, ιδίως σε περίπτωση ασαφούς καθορισμού των δικαστηρίων που δύνανται (εναλλακτικώς) να επιληφθούν οποιασδήποτε διαφοράς ήθελε ανακύψει από ορισμένη έννομη σχέση. Η πραγμάτευση των ως άνω ζητημάτων αφορμάται από την πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ Società Italiana Lastre (C-537/23).
Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library