Περί της καταληκτικής προθεσμίας υποβολής εγκλήσεως

Η ανυπαρξία ρητής διάταξης στον Ποινικό Κώδικα αναφορικά με το ακριβές χρονικό σημείο συμπλήρωσης της προθεσμίας για υποβολή εγκλήσεως δημιουργεί ερμηνευτικά προβλήματα ως προς την εξάλειψη ή μη του αξιοποίνου σε περιπτώσεις που σχετίζονται με την εμπρόθεσμη υποβολή της έγκλησης. Με αφορμή πρόσφατο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, στην μελέτη εξετάζονται οι απόψεις που έχουν διατυπωθεί ως προς το ακριβές χρονικό σημείο λήξεως της προθεσμίας για την υποβολή εγκλήσεως. Στο πλαίσιο αυτό αναζητείται η ημέρα έναρξης και η ημέρα λήξης της εν λόγω προθεσμίας, όταν η τελευταία ημέρα είναι –καθώς και όταν δεν είναι– εξαιρετέα. Ιδιαιτέρως επικρίνεται η τάση της νομολογίας να οδηγείται, ενίοτε, σε αναλογική εφαρμογή διατάξεων για την παρέκταση μιας προθεσμίας, η συμπλήρωση της οποίας θα είχε ευνοϊκές συνέπειες για τον κατηγορούμενο. Με αφετηρία τις διαπιστώσεις αυτές στην μελέτη αναδεικνύεται, παρεμπιπτόντως, το ζήτημα της μη θεμελιωμένης επίκλησης εκ μέρους της νομολογίας γενικών δικαιοηθικών αρχών για την επίλυση ερμηνευτικών προβλημάτων περί την συμπλήρωση της προθεσμίας της εγκλήσεως, όπως είναι το ζήτημα της αναστολής αυτής λόγω ανωτέρας βίας. Στο μέτρο που η καταφυγή σε γενικά “αξιώματα”, “παραγγέλματα” και “αρχές” γίνεται χωρίς αναζήτηση μιας βάσης θετικοποίησής τους, αυτή κρίνεται προβληματική. Εν τέλει, εντοπίζεται ένας συνδυασμός ευθέως εφαρμοζομένων διατάξεων, μέσω του οποίου εξασφαλίζεται η δυνατότητα αναστολής της προθεσμίας για την υποβολή εγκλήσεως στην επίμαχη περίπτωση.

Διαβάστε περισσότερα στο poinikachronika.gr και στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.