Άρειος Πάγος 843/2023 (Ποιν.)

Χορήγηση υφ’ όρον απόλυσης επί καταδίκης για αδικήματα εις βάρος ανηλίκων

Η χορήγηση της υφ' όρον απόλυσης είναι υποχρεωτική, εκτός αν κριθεί από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, με ειδική αιτιολογία, ότι η διαγωγή του καταδίκου κατά την διάρκεια της έκτισης της ποινής του, συμπεριλαμβανομένης της προσωρινής κράτησης αυτού, δεν υπήρξε καλή ή υπήρξε κατ’ επίφασιν μόνο καλή και, ως εκ τούτου, υπάρχει κίνδυνος ο απολυόμενος υφ’ όρον να τελέσει νέες αξιόποινες πράξεις. Με βάση ποια στοιχεία αξιολογείται η διαγωγή του καταδίκου και η επικινδυνότητά του προς τέλεση νέων αξιοποίνων πράξεων· δεν λαμβάνονται υπόψιν στοιχεία αναγόμενα στον χρόνο πριν από την καταδίκη του, αφού αυτά αξιολογήθηκαν για την επιμέτρηση της επιβληθείσας ποινής. Για ποιον λόγο η πειθήνια προσαρμογή του κρατουμένου στο καθημερινό πρόγραμμα της φυλακής δεν μπορεί να αποτελέσει αλάνθαστη ένδειξη για την ανυπαρξία μελλοντικής υποτροπής του. Για ποιον λόγο δεν είναι δεσμευτική για το αρμόδιο συμβούλιο η τυπική φράση περί “καλής διαγωγής”, όπως διαπιστώνεται από τον διευθυντή του καταστήματος κράτησης και του κοινωνικού λειτουργού. Για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία του βουλεύματος δεν αρκεί η τυπική ρηματική αναφορά των κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων, αλλά πρέπει να συνάγεται ότι ελήφθησαν υπόψιν και συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα από το συμβούλιο. Αναιρείται λόγω ελλείψεως αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας του άρ. 106 ΠΚ το προσβαλλόμενο βούλευμα, με το οποίο έγινε δεκτή η έφεση του καταδικασθέντος κατά βουλεύματος με το οποίο είχε απορριφθεί το αίτημά του για υφ’ όρον απόλυση και διατάχθηκε η απόλυσή του, διότι α) καίτοι γίνεται δεκτό ότι ο καταδικασθείς κατά την διάρκεια της κράτησής του δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά και έχει επιδείξει “εξακολουθητικά καλή διαγωγή”, δεν εξηγείται αν τα στοιχεία αυτά δικαιολογούν θετική κρίση για την απόλυσή του, η δε αποτροπή της μελλοντικής αρνητικής εγκληματικής συμπεριφοράς του ως προς την ηβηφιλία και εφηβοφιλία μετά την αποφυλάκισή του στηρίζεται μόνο στην πραγματοποίηση μίας συνεδρίας ανά μήνα με ψυχίατρο ή ψυχολόγο, β) δεν εξηγείται από ποιο ακριβώς στοιχείο προκύπτει ότι έχει επέλθει πράγματι μέχρι τώρα ο ποινικός σωφρονισμός και η ηθική βελτίωση του εν λόγω καταδικασθέντος, καθώς και ότι ο ίδιος έχει αναπτύξει αισθήματα μετάνοιας για τις πράξεις του, γ) η καλή συμπεριφορά κατά την διάρκεια της κράτησής του, η συμμόρφωσή του στους σωφρονιστικούς κανονισμούς, η προσαρμογή του στο καθημερινό πρόγραμμα της υπηρεσίας και οι καλές σχέσεις του με τους συγκρατουμένους του, καθώς επίσης η καλή διαγωγή του κατά την διάρκεια των τακτικών αδειών που έχει λάβει, δεν αποτελούν ασφαλή ένδειξη για την ανυπαρξία κινδύνου μελλοντικής υποτροπής του, ενώ δεν περιλαμβάνονται διαπιστώσεις ότι αποκλείεται η συμπεριφορά του αυτή να είναι προσποιητή, και δ) απλώς συνεκτιμήθηκε η αυτοπρόσωπη παρουσία του στο συμβούλιο, καίτοι ασκεί ουσιώδη επιρροή στην κρίση του συμβουλίου ως προς τον ποινικό σωφρονισμό και την ηθική βελτίωσή του.

Δείτε περισσότερα εδώ.