Το εργατικό δίκαιο είναι πρωτοπόρο στη δημιουργία θεσμών, οι οποίοι στη συνέχεια εμπνέουν και άλλους συναφείς τομείς του δικαίου. Αυτό το χαρακτηριστικό αποτελεί συνέπεια της ιδιομορφίας του ως κλάδου του δικαίου, στον οποίο αφ’ ενός οι συναλλασσόμενοι βρίσκονται σε κατάσταση ανισότητας και αφ’ ετέρου αναδύεται η συλλογική οργάνωση ως συνέπεια της διαπίστωσης αντίθεσης κοινωνικών συμφερόντων ή και της απλής διάθεσης κοινωνικής συσπείρωσης. Eνδιαφέρουσα είναι, στο πλαίσιο αυτό, η προσαρμογή των κανόνων του δικονομικού δικαίου στην ιδιομορφία του εργατικού δικαίου. Σκοπός της μελέτης είναι να σκιαγραφήσει ένα πλέγμα ρυθμίσεων του δικονομικού δικαίου, οι οποίες επηρεάζονται από την ως άνω ιδιομορφία των εργατικών διαφορών, με έμφαση στη λογική η οποία επέβαλε την θέσπισή τους.
Δείτε περισσότερα εδώ.