Εφόσον ο χρηματοδοτικός μισθωτής έχει λάβει ήδη άδεια κατά τις διατάξεις του άρθρου 26 του N. 1892/1990 για την αγορά ακινήτου σε παραμεθόρια περιοχή, το οποίο ακολούθως πωλεί και μεταβιβάζει στην εταιρεία χρηματοδοτικών μισθώσεων, προκειμένου εν συνέχεια η τελευταία να το αναμισθώσει στον ίδιο (sale and lease back), ορθότερο είναι να γίνει δεκτό ότι δεν απαιτείται νέα άδεια, εκδιδόμενη στο πρόσωπο του χρηματοδοτικού μισθωτή, για την χρηματοδοτική μίσθωση του ακινήτου το οποίο ήδη αυτός κατέχει, χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται. Περαιτέρω, η νομοθετική κατάργηση των κάθε είδους περιορισμών για την απόκτηση ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές από ημεδαπούς και από υπηκόους των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 114 § 2 του N. 3978/2011) έχει σιωπηρή αναδρομική ισχύ, με αποτέλεσμα να ισχυροποιεί συμβάσεις για τις οποίες δεν είχε ληφθεί η απαιτούμενη άδεια, αλλά εξακολουθούσαν υφιστάμενες κατά την έναρξη ισχύος της. Τέλος, η ευθύνη ενός «εγγυητή» μπορεί να συμφωνείται ως αυτόνομη και ανεξάρτητη, δηλαδή μη παρεπόμενη σε σχέση με την ασφαλιζόμενη απαίτηση. Στην περίπτωση αυτή θα πρόκειται για εγγυοδοτική σύμβαση.
Δείτε περισσότερα εδώ.