Άρειος Πάγος 171/2023 (Πολ.)

Εκχώρηση αντί και χάριν καταβολής

Εκχώρηση χρηματικής απαίτησης με σκοπό την ικανοποίηση αξίωσης του εκδοχέα έναντι του εκχωρητή που απορρέει από άλλη (διαφορετική από την αιτία της εκχώρησης) ενοχική σχέση. Αν συνάγεται ότι η εκχώρηση συντελέσθηκε αντί καταβολής, επέρχεται απόσβεση και των δύο ενοχικών σχέσεων που συνδέουν εκχωρητή και εκδοχέα. Διαφορετικά, η εκχώρηση ενεργεί χάριν καταβολής, με συνέπεια να αποσβήνεται η ενοχή-αιτία της εκχώρησης, όχι όμως και η αρχική ενοχή. Η δεύτερη εξακολουθεί να υφίσταται, ο δανειστής όμως, εκτός αντίθετης συμφωνίας των μερών, οφείλει να επιδιώξει την ικανοποίησή του πρώτα από την εκχωρηθείσα απαίτηση κατά του τρίτου οφειλέτη και μετά από την αρχική ενοχή, ως προς την οποία επέρχεται αναστολή του απαιτητού. Τα μέρη δύνανται να συμφωνήσουν τη δυνατότητα παράλληλης άσκησης των δικαιωμάτων του δανειστή τόσο από την αρχική όσο και από τη νέα ενοχή.

Δείτε περισσότερα εδώ.