Φιλελεύθερο ποινικό δίκαιο και τεχνητή νοημοσύνη

Η μελέτη αναφέρεται στους πυλώνες του φιλελευθερισμού στα πεδία του ουσιαστικού και του δικονομικού ποινικού δικαίου. Μια επισκόπηση αναδεικνύει τη σημασία τους, αλλά και ουσιαστικές και μεθοδολογικές αδυναμίες που μπορεί να οδηγήσουν σε εξασθένηση της αντοχής τους. Η εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης (απλής και γενικής) αφενός ωφελεί, αφετέρου θέτει σε δοκιμασία το φιλελεύθερο οικοδόμημα, τόσο στο ουσιαστικό, όσο –κατεξοχήν– και στο δικονομικό πεδίο. Κυριότερες δυσκολίες αποτελούν η παρεμβολή συνειρμικών αλγοριθμικών κρίσεων στη θέση των αιτιολογικών, καθώς και η συγκρουσιακή (έως και παραπληρωματική) σχέση της λειτουργικής ακρίβειας των αλγορίθμων, αφενός, με την ανάγκη προστασίας προσωπικών δεδομένων, αφετέρου. Ιδιαίτερα δυσχερής επίσης είναι η αλγοριθμική στάθμιση των αποδείξεων, ενόψει της ενσωμάτωσης προκαταλήψεων, στατιστικών προγνώσεων αντί βέβαιων διαγνώσεων, και ανεπαίσθητων επιδράσεων (subliminal techniques, dark patterns κ.ά.) στο κρινόμενο υλικό αδίκου και ενοχής. Οπωσδήποτε η εφαρμογή της αριστοτελικής επιείκειας και, αντίστοιχα, η διασφάλιση τεχνικής ελεγξιμότητας διευκολύνουν τη δίκαιη κρίση. Στο τελευταίο μέρος της μελέτης διατυπώνονται προτάσεις.

Δείτε περισσότερα εδώ.