Στην μελέτη εξετάζεται η προστασία των δημοσιογράφων με την πνευματική ιδιοκτησία, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και τη συναφή νομολογία. Πέρα από τους κλασικούς κανόνες που διέπουν τα δικαιώματα των δημοσιογράφων, αναδεικνύονται και επίκαιρα θέματα, όπως η αποδελτίωση άρθρων του τύπου, η εξόρυξη κειμένων και δεδομένων, καθώς και η συλλογική διαχείριση του περιουσιακού τους δικαιώματος.
Υπό την ισχύ του πΠΚ, και πριν από την αντικατάσταση του άρ. 286 με το άρ. 20 παρ. 4 του Ν. 2331/1995, ο χρόνος παραγραφής όλων των παραλλαγών του αδικήματος της παραβίασης κανόνων οικοδομικής άρχιζε από τον χρόνο τέλεσης της πράξης, δηλαδή από τον χρόνο ενέργειας του δράστη. Παύει οριστικά η ποινική δίωξη εις βάρος των κατηγορουμένων για παραβίαση κανόνων οικοδομικής που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ανθρώπου, λόγω παραγραφής της πράξης, εφόσον έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας από τον χρόνο έναρξης της παραγραφής, ο οποίος είναι, κατά την εφαρμοζόμενη εν προκειμένω διάταξη του πΠΚ, εκείνος της ενέργειας του δράστη και όχι της επέλευσης του αποτελέσματος.
Μεταβίβαση σε τρίτους του συνόλου –πλην ενός καταστήματος– των συστατικών ορισμένης οικοδομής, δηλαδή των διαμερισμάτων και καταστημάτων που την απαρτίζουν, δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων σύστασης οροφοκτησίας και αγοραπωλησίας. Στην περίπτωση αυτή το εναπομείναν κατάστημα δεν υπάγεται αυτόματα στο καθεστώς της οριζόντιας ιδιοκτησίας και συνεπώς δεν καθίσταται αυτοτελής ιδιοκτησία δεκτική χρησικτησίας.
Το οπτικοακουστικό υλικό καταγραφής της κατάθεσης ανήλικου μάρτυρα, θύματος προσβολής προσωπικής ή γενετήσιας ελευθερίας, αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο της σχηματιζόμενης ανακριτικής δικογραφίας και, ως εκ τούτου, πρέπει να δίνεται και στο στάδιο της προδικασίας η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να αποκτήσει πρόσβαση στο υλικό αυτό (κατ’ άρ. 100 παρ. 1 ΚΠΔ). Παράλειψη παροχής στον κατηγορούμενο της δυνατότητας αυτής κατά την προδικασία δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα. Κηρύσσονται άκυρες οι ληφθείσες ανωμοτί καταθέσεις των τριών ανηλίκων μαρτύρων, λόγω απόλυτης ακυρότητας κατά την προδικασία που αφορά στα υπερασπιστικά δικαιώματα του κατηγορουμένου, εφόσον οι καταθέσεις αυτές δεν καταγράφηκαν σε οπτικοακουστικό μέσο· διατάσσεται η επανάληψη της λήψης των καταθέσεων αυτών. Αντίθετη εισαγγελική πρόταση.
Ανώμαλη εξέλιξη μπορεί να γνωρίσει και η ενοχή που γεννάται από διοικητική σύμβαση. Ενόψει του ότι τα σχετικά ζητήματα ρυθμίζονται ελλιπώς από το διοικητικό δίκαιο, ανακύπτει το ερώτημα κατά πόσον το κενό ως προς τη ρύθμιση της ανώμαλης εξέλιξης μπορεί να πληρωθεί με την ανάλογη εφαρμογή του αντίστοιχου υποσυστήματος του Αστικού Κώδικα (άρθρα 335 επ., 374 επ. ΑΚ). Στην μελέτη καταδεικνύεται ότι οι ιδιαιτερότητες της διοικητικής σύμβασης δεν αποκλείουν την «προσαρμοσμένη» μεταφορά σ’ αυτήν ορισμένων κανόνων του ιδιωτικού δικαίου.
Στην μελέτη αναδεικνύεται η ειδική σημασία των αποδεικτικών απαγορεύσεων στο δικονομικό δίκαιο, παρουσιάζεται κριτικά η νομοθετική εξέλιξη του θεσμού στην ελληνική έννομη τάξη και διαπιστώνονται οι λόγοι της συστηματικά προβληματικής ρύθμισής τους.